2007/Oct/19

ผมเริ่มรู้ตัวแล้วครับ ว่า...

ตัวผมไม่ได้มีความหมายอะไรสำหรับเขาเลย

ผมยังมีสิทธิ์ใช้คำว่า แฟน กับเขาได้อีกหรือเปล่า
ความรู้สึกต่างๆ มันถูกเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เขาวางผมไว้แค่ในฐานะ เพื่อน และไม่ใช่แม้แต่ขั้น เพื่อนสนิท

เพราะผมไม่เคยรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย ...
ถึงรู้ ก็อาจจะได้รู้เป็นคนสุดท้าย หรือไม่ก็รู้มาจากคนอื่น
เขาจะไม่สบาย งานจะยุ่ง อยากไปเที่ยวไหน อยากทำอะไร ฯลฯ
ผมแทบไม่เคยได้รู้ก่อนคนอื่นเลย ทั้งๆ ที่ผมอยู่ในฐานะ
แฟน

เรารักๆ เลิกๆ กันมา 2-3 ครั้งแล้ว ซึ่งนั่นอาจเป็นเหตุผลของความรู้สึกที่ถูกเปลี่ยน
เขาให้โอกาสผมในการเริ่มใหม่ แต่เขาไม่เคยให้กำลังใจอะไรผมเลย
นอกจากจะดูถูกน้ำใจของผมด้วยคำว่า ไร้สาระ ทุกครั้งไม่ว่าผมจะทำอะไร

เขาจะเล่น Chat กับคนอื่นตอนกลางคืน และ Block MSN ผมไว้
... ผมรู้สึกไม่ดี ผมไร้สาระ
เขาจะไปดูหนังกับใคร หรือไปเที่ยวไหน
... ผมถามมากไป ผมไร้สาระ
ผมชวนไปเที่ยวต่างจังหวัด ไม่เคยว่าง แต่ถ้าเพื่อนๆ เขาชวน เขาไปได้
... ผมน้อยใจ ผมไร้สาระ
เขาเจอผมได้แค่อาทิตย์ละครั้ง นอกนั้นเขาต้องเรียนพิเศษทุกเย็น วันหยุดไม่ว่าง
... ผมเหงา ผมไร้สาระ
เขาตามอนาคต ตามความฝัน โดยไม่เคยมีผมอยู่ในนั้น
... ผมคิดมาก ผมไร้สาระ

ผมไม่เคยมีสาระสำหรับเขาเลย

เขาถึงได้เลือกที่จะคุย จะเล่า จะบอกอะไรต่ออะไรเกี่ยวกับเขาให้คนอื่นฟัง
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนทาง Internet , เพื่อนจาก Webboard , ฯลฯ
แล้วผมล่ะครับ... ทำไมผมถึงไม่รู้อะไก่ยวกับเขาเลย
เราคบกันมาจะ 4 ปีแล้ว ผมยังไม่รู้จักตัวตนของเขาเลย
ไม่เคยแม้แต่จะได้รู้จักเพื่อนเขา ที่เขาไปเที่ยวด้วยกัน
พอผมถาม เขาก็บอกว่า...
ก็เป็นเพื่อน

ถ้าเป็นเพื่อน แล้วได้รู้จักกันมากขนาดนั้น ผมเปลี่ยนเป็นเพื่อนบ้างได้ไหม
เพราะการเป็นแฟนกัน มันไม่ได้ทำให้ผมรู้จักตัวตนเขาเลย

จริงๆ ทุกวันนี้ ผมก็เป็นได้แค่ เพื่อน อยู่แล้ว .... เพื่อนที่ไม่สนิทด้วยซ้ำ







ผมไร้สาระอีกแล้วใช่ไหม ?










ป.ล. ผมเจ็บปวดเหลือเกินครับ

ป.อ. H... ผมรู้ว่าคุณต้องเข้ามาอ่าน ผมไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณหรอกนะ
       ไม่ต้องการให้คุณมาทำอะไรเพื่อผมอีกแล้วด้วย ผมแค่มาระบายความรู้สึก
       ที่มันอัดอั้นและผมบอกคุณไม่ได้ก็เท่านั้น ผมเจ็บแค่ไหนคุณไม่เคยสนใจ
       ผมจะพยายามทำใจให้เป็นแค่เพื่อน.. เพื่อนที่ไม่มีสิทธิ์จะสนิทมากไปกว่านั้น
       ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดว่าผมไร้สาระ มันก็คงจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ป.ฮ. หัวเกรียนยังไม่สบายอยู่เลยครับ

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ความรักมักจะเป็นอะไรที่ไม่ลงตัวเสมอ

บางคนมีมากไป บางคนมีน้อยไป

บางคนเห็นว่าการอยู่ห่างคือสิ่งดี
บางคนกลับเห็นว่ามันคือความเหงา

บางคนเห็นว่าการอยู่ใกล้เป็นสิ่งดี
บางคนกลับเห็นว่ามันอึดอัด

ไม่มีอะไรพอดีสำหรับความรัก
บางทีการหาจุดที่ลงตัวได้ อาจไม่ได้มาจากคนๆเดียวเสมอไป

ยังมีคนอีกมากมาย
หัวใจครึ่งหนึ่งของคุณอาจจะไม่ได้อยู่กับคนๆนี้ก็ได้

4 ปีไม่ได้ตัดสินว่าชีวิตคุณอยู่ที่เขาได้คนเดียว
คนที่เห็นคุณค่าของหัวใจของคุณยังมีแน่นอน
แค่คุณเปิดใจ...

อย่ายึดติดกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็น "คนรัก"
แต่ไม่ได้ "รัก" คุณเลยนะ
#1  by  นาเมะ (58.137.93.130) At 2007-10-19 09:05, 
ความรักคือ ความอ่อนหวาน เป็นความอ่อนโยน
แต่ก็แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน

คนที่สมหวังในความรักก็มักจะบอกว่า
ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม สดใสสดชื่นบานของชีวิต

แต่ขณะที่คนที่ผิดหวังในความรักก็มักจะบอกว่า
ความรักเป็นสิ่งที่ขมขื่น ทุกข์ทรมานสำหรับชีวิต

แต่พิมพ์เชื่ออย่างหนึ่งเสมอไม่ว่าจะมุมมองด้านไหนในความรัก

ทุกครั้งที่ความรักมาเยือนใจเราก็สุข..แต่เมื่อรักพัดผ่านไปใจก็ทุกข์

ทุกสิ่งมีการเปลี่ยนแปลง ทุกสิ่งเข้ามาเพื่อให้เรียนรู้

พิมพ์หวังว่าการได้ระบายในสิ่งที่อัดอั้นตันใจออกมาแล้ว

คุณกวีปีศาจน่าจะปลดปล่อยใจที่ทุกข์ออกบ้างนะค่ะ

การจมอยู่ในความทุกข์นาน ๆ ความสุขที่เราไขว่คว้าก็จะมาหาเราช้านะค่ะ

จะแวะเวียนเป็นกำลังใจให้ค่ะ..แม้ไม่เคยรู้จักหรือทักทายผ่านตัวอักษรมาก่อน

แต่อยากจะบอกว่าเคยอยู่ ณ จุดนี้มาก่อน

และผ่านมาได้จึงอยากให้คนอื่นผ่านไปได้เช่นกันค่ะ

#2  by  ~pimmas~ At 2007-10-19 09:23, 
ทุกอย่างมันมีเหตุผลของมันครับ
พูดอะไรแบบนี้ทำไมไม่ลองคิดก่อนว่าทำไมเป็นแบบนั้น

ที่บล็อก MSN ไม่ใช่เพราะคุณหัว สียทุกครั้งที่แฟนคุณออนไลน์ เพราะกลัวเขาไปคุยกับคนอื่น จนต้องทะเลาะกันหรอกเหรอ

ที่แฟนคุณไม่ชอบให้คุณถามเพราะอะไร เพราะคุณถามเพราะไม่ไว้ใจไม่ใช่เหรอ แล้วเขาไม่ใช่คนชอบบอกชื่อเพื่อนหรอก
กับแม่เขายังไม่พูดเลย มันไม่ได้เป็นความลับ แค่ไม่รู้จะพูดไปทำไม

คุณชวนเขาไปเที่ ตจว. ที่เขาไม่ไป เพราะมันวันธรรมดา หรือไม่ก็ช่วงที่เขาติดงาน หรือไปกับเพื่อนๆคุณไม่ใช่เหรอ ตอนเขาอยากไป คุณไปกับเขารึเปล่า

แล้วที่ไปกับเพื่อน กี่ครั้ง...ใน4ปี ครั้งเดียว .....
แย่นะ ....

เจอกันอ.ละครั้ง ตอนนี้บอกน้อยไป .... แต่ก่อนคุณไม่ว่างไม่เจอเป็นเดือน ... ไม่เห็นพูดอะไร ... อ.ละครั้ง ... ก็แย่นะ

เรื่องอนาคต...ไม่ขอพูดแล้วกัน ถ้าคุณอยากให้แฟนคุณทิ้งอนาคตให้คุณ นั่นมีสาระ?

ทำไมไม่คิดว่าทำไมเขาบอกเพื่อนแต่ไม่บอกแฟน ... เพราะเพื่อนเขาไม่มาเครียด โวยวาย ทำร้ายตัวเอง ทุกครั้งที่แฟนคุณอยากเลือกจะทำอะไรสักอย่าง ในขณะที่คุณทำให้เขาไม่สบายใจทุกครั้งที่เขาเลือก

ถามจริงๆเหอะ "คุณรับเวลาแฟนคุณเลือกชีวิตเขา หรือเคารพสิ่งที่เขาเลือก"ได้เหมือนเพื่อนเขารึเปล่า ถ้าคุณทำเขาไม่สบายใจทุกครั้งที่บอกคุณ เขายังควรจะบอกคุณทุกเรื่องเพื่อที่เขาจะไม่สบายใจมากๆเหรอ

ถ้าคุณวางตัวเหมือนเพื่อนเขา รับเขาได้เหมือนเพื่อนเขา เขาก็ทำแบบเดียวกันกับคุณได้

เพื่อนส่งแมสเสจมาด่าเวลาเพื่อนมีธุระต้องกลับบ้านเร็วทั้งๆที่ไปเจอแล้ว (เร็วนี่คือ3ทุ่ม)?

เพื่อนต้องกำหนดเจอ อ.ละอย่างน้อย 3 ครั้งขึ้นไป ?

ถ้าเขาทำกับคุณแบบเพื่อนจริงๆ คุณจะเป็นหนักกว่านี้รับรอง
แค่นี้มันมากกว่าเพื่อนเยอะแล้ว..





#3  by  คนที่คุณเขียนถึง (58.10.84.102) At 2007-10-19 11:05, 
ความรักไม่ใช่การขีดเส้นแบ่งระหว่างกันให้ไกลกว่าใครๆ
ถ้ารักแล้วก้าวเข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้
ก้อไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทนอยู่ต่อไป

เค้า.. อาจไม่ได้รักคุณ!
#4  by  :: - Nancy อารมณ์ดี - :: At 2007-10-19 18:07, 
เอาน่า ๆ สู้ ๆ นะนาย เป็นกำลังใจให้เสมอ อย่าท้อ ๆ

เป็นเราก็คงรู้สึกไม่ดีเหมือนกันแหละ เฮ้อ - -
#5  by  ~:Alien Monkey:~ At 2007-10-19 23:23, 
เอาน่ะ... ยังไงก็ยังมีพวกเราอยู่... รู้ใช่มั๊ย
#6  by  Nutaw (117.47.148.48) At 2007-10-20 21:18, 
4ปี! กับคนที่ไม่ได้รักเรา

โอ..ไร้สาระจริงๆด้วยครับ
#8  by  M i a o w At 2007-10-21 09:57, 

<< Home


กวีปิศาจ
View full profile